“10 jaar geleden, rond mijn 40e, werd ik ziek.

Een verhaal uit de praktijk:
Tot die tijd had ik wel altijd last van luchtweginfecties en had ik regelmatig koorts, maar daar had ik me altijd weinig van aangetrokken. Maar nu kreeg ik enorm heftige menstruaties, ik was slap en moe, transpireerde hevig en ik besloot na een tijdje toch maar eens m’n ijzer te laten prikken. Gelukkig werd er behalve ijzer nog veel meer geprikt. Ik bleek een zeer lage schildklierwerking te hebben én een forse burn out én ik was in de overgang.

Burn out

De burn out verbaasde me niet, ik had een stressvolle, traumatische jeugd en daarna een hectisch leven, een fijn leven weliswaar, maar druk met baan, drie kinderen en driemaal borstvoeding. Ik voelde me uitgewoond. Uitrusten was het advies en dat probeerde ik, maar het lukte niet echt met drie banen en evenveel kinderen.

Wel deed ik healings, bio-resonantie, NEI, ging naar een acupuncturist, deed yoga. Het bracht me veel inzicht, maar ik bleef vreselijk moe. Ik kon ook steeds slechter eten, zat al vol na twee happen. Dat hoorde bij hypothyreoïdie. Ik verdroeg allerlei voedingsmiddelen niet meer, werd er nog zieker van. Thyreoïdeum voor de schildklier verdroeg ik niet, zelfs in hele kleine dosis ging mijn hart enorm tekeer. Ik had inmiddels al de klassieke hypothyreoïdie-klachten: droge huid, kouwelijk, moeizame stoelgang, haaruitval, uitval van de wenkbrauwen.

Voor de overgangsklachten probeerde ik o.a. Black Cohosh en Rode Klaver, maar het hielp allemaal niet. Weglaten van suiker en alcohol hielp gelukkig wel een beetje tegen het zweten, maar ik bleef me beroerd voelen”.

Boek van Dr. Shames, over Hypothyreoïdie

Zo sukkelde ik jaren voort. En toen op een dag, vond ik bij De Slegte een boek van Dr. Shames, over Hypothyreoïdie. Daar las ik wat achteraf zo vreselijk logisch lijkt. Dr. Shames schrijft over de samenhang, de wisselwerking tussen bijnier, schildklier en geslachtshormonen. En.... dat je ze alle drie tegelijk moet aanpakken. De drie hormoonsystemen zijn als de poten van een ‘three-legged-stool’, een krukje met drie poten. Om op het krukje te kunnen zitten moeten er drie stevige poten zijn, anders val je om.

Het sprak me zo aan dat ik direct naar hem toe ben gereisd. Een uitgebreide anamnese van 2 uur volgde, een lichamelijk onderzoek ( hart, bloeddruk, reflexen, traanvocht enz) en daarna laboratoriumonderzoek van bloed, urine en speeksel. Vooral speeksel schijnt betrouwbare informatie te geven over de hormoonwaarden. Vervolgens werd ik behandeld volgens Shames’ adagium: alle drie systemen tegelijk behandelen en met kleine doses. (‘baby steps’). Voor mijn probleem met het slikken van supplementen en de overgevoeligheden had hij ook een verrassend simpele oplossing: ik kreeg suppletie via de huid! Hydrocortison-crême voor de bijnier, Thyraxcrême voor de schildklier en Progesteron-crême voor de overgangsklachten. 4x per dag en steeds een klein beetje.

Na twee maanden begon ik beter te slapen en kon ik beter eten, het transpireren werd minder, fantastisch! Zo ben ik in de loop van een jaar opgeklommen, met babysteps....
Ik heb weer meer energie. Ik ben er nog niet, mijn haaruitval is er nog en de droge ogen ook. Iedere keer als ik dr. Shames spreek nemen we uitgebreid alle klachten door en herhalen de onderzoeken. Hij vaart niet blind op de labuitslagen, maar álle aspecten, klachten, onderzoek gegevens en mijn ervaringen worden meegenomen in het te volgen beleid.

Het is nog niet zeker of ik ooit zal kunnen stoppen met de Hydrocortison. Ik hoop natuurlijk dat mijn bijnier zich zal herstellen, nu hij een tijdje minder hard heeft hoeven werken. Maar misschien zit dat er niet in. Ik heb het gevoel dat de stress in mijn vroege jeugd ermee te maken heeft. Daar zou eens onderzoek naar gedaan moeten worden.

Al met al ben ik een heel gelukkig mens. Ik vind het belangrijk dat meer mensen, artsen en andere behandelaars, horen over de aanpak van de driepotige-kruk.

Twitter