Hypoglycemie

Voedingsadviezen en behandelingen

Hypoglycemie betekent letterlijk: een te laag glucose gehalte in het bloed. Glucose is de bloedsuiker. Het komt zelden voor dat de bloedsuiker spiegel continu te laag is. Met hypoglycemie wordt in het algemeen dan ook een te sterk schommelende bloedsuiker spiegel bedoeld. Wanneer het glucosegehalte vaak daalt onder de normale waarde, dan kunnen veel systemen niet goed functioneren en zullen er gezondheidsklachten ontstaan.

Glucose

Glucose wordt door lichaamscellen gebruikt als brandstof voor de productie van energie. Glucose wordt verkregen uit samengestelde suikers en uit zetmeel (koolhydraten) die voorkomen in de voeding. In het spijsverteringsstelsel worden deze stoffen afgebroken tot de elementaire bouwstoffen waaronder glucose. Glucose kan de darmwand passeren en de bloedbaan bereiken om vervolgens naar alle lichaamscellen vervoerd te worden.

Met behulp van insuline, een hormoon dat door de alvleesklier gemaakt wordt, kan glucose in de cellen opgenomen worden. Om dit proces te laten verlopen is het nodig dat de zogenaamde 'Glucose-tolerantie factor' (GTF) op de celwand aanwezig is. GTF bevat onder andere het sporenelement chroom.

Hoe ontstaat het?

Wanneer men veel suikers of wit-meel producten consumeert, stijgt de bloedsuiker spiegel snel tot een hoge waarde en wordt de alvleesklier geprikkeld om veel insuline te produceren. De lichaamscellen worden door insuline gestimuleerd om veel glucose op te nemen waardoor de bloedsuikerspiegel daalt tot onder de normaal waarde. Dit leidt tot een honger gevoel, met vooral behoefte aan zoetigheid. Wanneer men hier aan toegeeft wordt het bovengenoemde proces opnieuw in werking gezet. Een vicieuze cirkel.

Wanneer dit proces gedurende langere tijd plaats heeft zal de gevoeligheid van de lichaamscellen voor insuline verminderen. Dit wordt insuline resistentie genoemd. Er is steeds meer insuline nodig om de cellen glucose te laten opnemen. Het bloedsuiker gehalte stijgt en de alvleesklier wordt continu gestimuleerd om veel insuline te maken. Na jaren van een dergelijke overbelasting raakt de alvleesklier uitgeput. Dan ontstaat er diabetes type II, of te wel ouderdomsdiabetes. Bij diabetes is het bloedsuiker gehalte verhoogd terwijl de lichaamscellen, met uitzondering van de vetcellen, lijden aan een tekort. Een verhoogd glucose in het bloed leidt, door binding van glucose aan eiwitten, tot weefselschade.

Vetcellen nemen veel gemakkelijker glucose op dan bijvoorbeeld hersencellen en spiercellen. Vooral bij insulineresistentie zal er veel glucose in de vetcellen opgenomen worden, terwijl andere celtypen aan een tekort lijden. Het teveel aan glucose in de vetcellen wordt omgezet in vet. Zo kan een te veel aan insuline tot overgewicht leiden.

Hypoglycemie kan 10 tot 20 jaar bestaan voordat het eindstadium, diabetes type II, ontstaat.

Hoe wordt het onderkend?

Uit het voorgaande wordt duidelijk dat hypoglycemie kan ontstaan door een slechte voeding met een te veel aan geraffineerde koolhydraten en door tekorten aan bepaalde vitamines en mineralen die bij de glucosehuishouding een belangrijke rol spelen.

Alcoholgebruik is ook een factor die de functie van de alvleesklier kan verstoren. Een tot twee eenheden dagelijks op een lege maag, kunnen op latere leeftijd functieverlies van de alvleesklier tot gevolg hebben. Verder kunnen stress, roken, pil gebruik en het gebruik van bepaalde medicijnen zoals corticosteroïden, het ontstaan van hypoglycemie bevorderen.

De hierna genoemde klachten komen niet altijd allemaal voor bij hypoglycemie. Maar hoe meer van deze symptomen er aanwezig zijn, hoe waarschijnlijker de diagnose hypoglycemie is.

Symptomen:

  • hongergevoel tussen de maaltijden of 's nachts;
  • geen maaltijd over kunnen slaan;
  • trillen, licht in het hoofd en prikkelbaarheid bij een uitgestelde maaltijd;
  • hoofdpijn;
  • allergieën;
  • ontstekingsreacties;
  • chronische vermoeidheid;
  • slapeloosheid;
  • concentratieproblemen, besluiteloosheid, geheugenzwakte;
  • stemmingswisselingen, prikkelbaarheid, huilbuien, neiging tot piekeren, woede aanvallen;
  • depressieve gevoelens, angsten;

Slechte prestaties, vooral onder druk

Voor de hersenen is glucose de belangrijkste energiebron. Het is dan ook niet verrassend dat hypoglycemie zich voornamelijk uit in psychische klachten.

Uit bovenstaande moge blijken dat het belangrijk is de klachten en symptomen serieus te nemen en tijdig een passende behandeling te zoeken.

Behandeling

Het doel is sterke bloedsuiker schommelingen te voorkomen en zo de klachten op te heffen, maar ook om op langere termijn uitputting van de alvleesklier tegen te gaan. Het beste resultaat wordt verkregen met een adequaat voedingsvoorschrift en de juiste suppletie van vitaminen en mineralen.

Essentieel hierbij is:

Een beperkte aanvoer van glucose met een vertraging van de opname er van in de darmen. Dus geen geraffineerde koolhydraten en suikers, maar vezelrijke voeding en ondersteuning van de darmflora. Zorgen dat de lever minder glucose vrijmaakt door vaker kleine maaltijden te eten.

Zorgen voor stressreductie.
Stress geeft een verhoging van cortisol en adrenaline. Beide resulteren in een verhoogd bloedsuiker.

Wat biedt de orthomoleculaire geneeskunde?

Voor het verbeteren van de gevoeligheid van de insulinereceptoren in de celwand: chroom, zink, vanadium, magnesium en mangaan. En ter versterking van de celwand: omega-3 vetzuren, vitamine E en alfa-liponzuur.

Wat kan men verder doen?

Stressreductie en voldoende lichaamsbeweging.

Een orthomoleculaire arts of therapeut kan u helpen het meest geschikte dieet en de eventueel noodzakelijke aanvullingen hierop door middel van de juiste voedingssupplementen te kiezen.

Twitter