2000: Bewegen is Leven

Presentatie Dr. B. van Dam

1. Inleiding

Als mijlpaal in de therapie van reuma wordt in een "Welt am Sonntag" van september 2000 de ontwikkeling van een tweetal verschillende vormen van, door genetische manipulatie verkregen, monoklonale antilichaampjes tegen Tumor Nekrose Factor (TNF) geroemd. Het gaat dus om TNF(-antagonisten). De logica achter de ontwikkeling van de twee antagonisten is, dat de geregistreerde verhoogde concentratie van TNF (auto-immunologisch) de destructie van weefsel in de gewrichten van RA(Reumatoïde Artritis)-patiënten veroorzaakt en dat met het toedienen van 2 maal per maand een injectie met deze antagonisten (kosten ca. f 27.000 per jaar) de patiënt geneest. De gebruikelijke monokausale manier van denken, die helaas nog veelal de reguliere geneeskunde beheerst. Prof. Burmeister van de Charite in Berlijn verwacht bij 70% van de patiënten met RA en/of Bechterew een "dramatische verbetering" van het ziektebeeld. Als deze cijfers hard gemaakt kunnen worden, is dit op het eerste gezicht een zegen voor de vele patiënten, die onder RA lijden. Een addertje onder het gras? Eventueel kan het aantal maligne tumoren toenemen. TNF is nl. een communicatiemolecuul dat voornamelijk door antigenpresenterende cellen (zoals de macrofagen) wordt geproduceerd om niet alleen B- en T-lymfocyten te activeren, maar ook direct tumoren aan te vallen en te vernietigen.

Naar boven